Centralny Związek Żydowskich Towarzystw Gimnastyczno-Sportowych

(niem. Zentral-Verband der Jüdischen Turn-und Sport-Vereine in Polen) – centralna organizacja zrzeszająca żydowskie organizacje sportowe, działające na terenach zajętych przez wojska niemieckie w czasie I wojny światowej, powstała podczas zjazdu w Łodzi w dn. 25–26 XII 1916; na jej czele, jako przewodniczący, stanął dr L. Prybulski. Jej celem było propagowanie sportu wśród Żydów polskich. Siedzibą KC Związku była Łódź, gdzie również odbywały się zjazdy tej organizacji oraz kursy dla instruktorów. Zgodnie z uchwałami II Zjazdu (1918) C.Z.Ż.T.G.-S. miał 41 okręgów, a przy jego KC działały komisje: techniczna, filologiczna, lekarsko-sanitarna, literacko-agitacyjna i finansowa. Wyrazem silnych podówczas wpływów syjonistówC.Z.Ż.T.G.-S. była uchwała z 1918 o przejściu z polskiej terminologii gimnastycznej na hebrajską. W 1921 nastąpiła zmiana nazwy organizacji na Żydowska Rada Wychowania Fizycznego RP. Siedzibę władz centralnych przeniesiono do Warszawy, a później do Krakowa. Rada starała się reprezentować apolityczny kierunek w życiu sportowym Żydów w Polsce. Na terenie swego działania próbowała – bez większych sukcesów – zwalczać tendencje narodowe i socjalistyczne (por. np.: Makabi; „Morgensztern”; „Ha-Poel”; Związek Robotniczych Stowarzyszeń Sportowych RP); przegrała, zdominowana przez działalność Oddziału Polskiego Wszechświatowego Związku Makabi.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand