Centralny Związek Rzemieślników Żydów Rzeczpospolitej Polskiej

główna organizacja społeczna, zrzeszająca rzemieślników żydowskich w Polsce w okresie międzywojennym, z siedzibą władz centralnych w Warszawie, powstała w 1921. Początki jej tworzenia w Warszawie sięgają 1912 (po powstaniu w 1906 Związku Rzemieślników Chrześcijan). Współtwórcą i przez. – do 1930 – był inż. A. Czerniaków. Celem działalności C.Z.R.Ż.R.P. były: obrona interesów członków w Izbach Rzemieślniczych, Wydziałach Czeladniczych i cechach; organizowanie ruchu spółdzielczego w rzemiośle (w tym kas kredytowych); pomoc prawna członkom itp. W 1928 Związek miał 493 oddziały i 94 338 członków. Jako swój organ wydawał czasop. „Handwerker un Industri-Cajtung” (1925-1927), następnie „Handwerker Cajtung” (1927-1938). Konkurować z nim próbował Związek Rzemieślniczy, zorganizowany przez działaczy związkowych Bundu; miał on jednak nieporównanie mniejszy zasięg (w 1928 – 75 oddziałów i ok. 10 tys. członków).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand