Centrala Związku Kupców

organizacja zrzeszająca średnie i wielkie kupiectwo żydowskie w Polsce, z siedzibą w Warszawie, powołana do życia w 1919. W 1906 powstały w Warszawie dwie organizacje: Stowarzyszenie Kupców Polskich i Związek Kupców miasta Warszawy. W drugiej większość stanowili Żydzi, a rozszerzanie się jej wpływów na prowincję doprowadziło do przekształcenia Związku Kupców w C.Z.K., jako organizację ogólnokrajową. Prowadziła ona rozległą działalność związaną z problemami gospodarczo-zawodowymi i kulturowymi, stając się realną reprezentacją kupiectwa żydowskiego w Polsce. Wiązała się z tym także działalność polityczna, m.in. w wyborach do władz miejskich i Sejmu RP. C.Z.K. organizował Zjazdy Kupiectwa Żydowskiego (pierwszy odbył się 21-22 X 1919 w Warszawie). W 1932 C.Z.K. miała 489 oddziałów na terenie całego kraju oraz ponad 30 tys. zrzeszonych w niej placówek handlowych w 120 sekcjach branżowych. Czołowymi działaczami C.Z.K. byli m.in.: W. Wiślicki, R. Szereszowski, Adolf Truskier. Drobny handel żydowski reprezentowała Centrala Drobnych Kupców Żydowskich, mająca mniejsze znaczenie na niwie ogólnokrajowej. Z inicjatywy C.Z.K., pod koniec 1935 powstała Rada Naczelna Związku Kupiectwa Żydowskiego w Polsce, mająca reprezentować całość kupiectwa żydowskiego, na której czele stanął wiceprez. C.Z.K. – M. Mayzel. (Zob. też: Centralny Komitet Żydowskiego Szkolnictwa Kupieckiego w Polsce; „Przegląd Handlowy”)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand