Centnerszwerowa Stanisława (Stefania)

(1889 Warszawa – [1942?] 1943 Białystok) – malarka. Uczyła się w pracowni A.E. Hersteina w Warszawie następnie u H.J.G. Martina i E. Renarda w Paryżu. Wiele podróżowała po Europie, szkicując architekturę. Ok. 1912 powróciła do Warszawy, gdzie wystawiała razem z grupami artystycznymi, m.in.: ze Stowarzyszeniem Artystów Plastyków „Młoda Sztuka”, Stowarzyszeniem Żydowskich Artystów Plastyków, na Salonach Instytutu Propagandy Sztuki oraz indywidualnie w ŻTKSP i w Salonie Czesława Garlińskiego, a także na Salonach paryskich i w Moskwie. Po wybuchu II wojny światowej znalazła się w Białymstoku. Zginęła podczas likwidacji tamtejszego getta. Wczesna twórczość artystki to przede wszystkim portrety. Cechuje je plastyczność postaci i doskonale oddana psychika modela oraz przygaszona gama barwna (Portret staruszki, Portret córki artystki). W późniejszych latach C. malowała pejzaże, martwe natury i akty. Od fascynacji postimpresjonizmem francuskim, sztuką Vincenta van Gogha, a później formizmem, doszła do tworzenia kompozycji syntetycznych, z naciskiem na konstrukcję obrazu; pojawiają się w nich mocny kontur i jasne kolory.

Autor hasła: Magdalena Tarnowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Stanisława Centnerszwerowa - Centnerszwerowa Stanisława (Stefania) - Polski Słownik Judaistyczny
Stanisława Centnerszwerowa (kliknij, aby powiększyć)

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand