Caro (Karo) Józef Chaim (Heiman) ben Icchak Zelig

(1800 Służewo – 1895 Włocławek) – rabin, wybitny kaznodzieja; ojciec Jecheskiela C. i Jakoba C.; potomek Josefa ben Efraima Karo. Piastował kolejno funkcje rabina w Pniewach (od 1840; brał udział w deputacji do władz prus. w 1848, domagającej się przyłączenia Pniew do części niem.), Fordonie (od 1851) i Włocławku (od 1860). Początkowo związany z orientacją proniemiecką, w l. 60. XIX w. zmienił ją na propolską, biorąc udział w przygotowaniach do powstania styczniowego; m.in. korespondował w tej sprawie z D.B. Meiselsem. Pod koniec życia sympatyzował z ruchem Miłośników Syjonu. Był autorem kilku dzieł rabinackich, m.in.: Minchat Sabat, komentarza do traktatu talmudycznego Pirke(j) Awot (Krotoszyn 1847); T(e)woach we-ha-chen, popularnego podręcznika dotyczącego uboju rytualnego, przeznaczonego dla szojchetów (Lipsk 1859); Kol Omer Kera, zbioru kazań (wyd. w czterech częściach, 1860-1880); Jore u-Malkosz, zbioru przemówień okolicznościowych (w tym nekrologów i panegiryków dotyczących mieszkańców Włocławka, które zostały przełożone na j. hebrajski). Współpracował z wydawanym przez N. Sokołowa pismem „Ha-As(s)if”.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem