Byk Eleazar

(1881 Lwów – 1924 tamże) – działacz społeczny, historyk i krytyk sztuki, filantrop i publicysta. Doktorat uzyskał na wydziale prawa uniwersytetu we Lwowie. Był radcą skarbowym. Wywodząc się z rodziny ortodoksyjnej, stał się przywódcą asymilatorów i członkiem konspiracji niepodległościowej. Prowadził rozległą działalność społ., m.in. jako współtwórca polonizatorskiego Towarzystwa Szkół Ludowych im. Bernarda Goldmana (1902/1903; por. Goldman Bernard); redaktor i współwydawca (1907-1911) tygodnika asymilatorów „Jedność”; współtwórca Zjednoczenia Polaków Wyznania Mojżeszowego Wszystkich Ziem Polskich (1918); członek Zarządu Gminy Żydowskiej we Lwowie (kierował referatem oświatowym). Publikował w prasie, m.in. także w piśmie dla dzieci „Nasza Jutrzenka”. Zdobył pozycję uznanego krytyka sztuki. W 1918-1919 porządkował materiały dóbr kościelnych i koronnych w Państwowym Archiwum we Lwowie. Opublikował m.in. pracę O Żydach w Galicji w erze 1772-1868 (b.d.w.). Dla uczczenia jego pamięci i zasług, w 1932 utworzone zostało Koło Towarzystwa Szkół Ludowych im. Eleazara Byka. Na lwowskim cmentarzu wdzięczni rodacy obu wyznań ufundowali mu nagrobek, na którym zamieszczono inskrypcję: „[…] Życie poświęcił szerzeniu polskiej idei narodowej wśród Żydów. Kochał naród, Polskę i swoich współwyznawców. Był apostołem zgody i miłości […]”.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem