Bursztyn Michał

(1897 Warszawa – 1945 Dachau) – pisarz, prozaik tworzący w języku jidysz. Pracował jako nauczyciel historii i literatury w szkołach żydowskich w Warszawie. Opublikował cztery powieści, z których trzy opowiadają dzieje miasteczka Płonie (jego prototypem było podwarszawskie Błonie): Iber di churwes fun Płonje (Nad ruinami Płonia, 1931), poświęcona opisowi sytuacji skupiska żydowskiego i katastrofalnych skutków reformy Grabskiego w latach 20. XX w.; Gojrł (Los, 1935), dotycząca jego dziejów w okresie nasilenia antysemityzmu, podczas wyborów do Dumy w 1912 (por. bojkot antyżydowski); Ba di tajchen fun Mazowie (Nad rzekami Mazowsza, 1937), opisująca pogrom w miasteczku. Wszystkie one, wraz z ostatnią – Brojt mit zalc (Chleb z solą, 1939), ukazują tragiczny obraz świadomości własnego losu oraz głębię niepokoju nurtującego młode pokolenie twórców w obliczu nadciągającej Zagłady. B. w 1939 znalazł się w Kownie, skąd w 1941 został deportowany. Przeszedł przez kilka obozów koncentracyjnych, zginął w Dachau.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand