Buchbinder Szymon

(1853 Radzyń Podlaski – 1908? Berlin) – malarz. Początki nauki rysunku i malarstwa zawdzięczał prawdopodobnie swemu bratu Józefowi, który był malarzem rel., związanym w Rzymie z polskim zakonem Zmartwychwstańców, oraz S. Heymanowi, z którym później przyjaźnił się przez wiele lat. Potem uczył się w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona (1869-1871), studiował w Königliche Akademie der bildenden Künste w Monachium (1873-1878) i w SSP w Krakowie u Jana Matejki (1879-1882). Uzyskawszy stypendium fundacji Matejki, w 1883 wyjechał na dłużej do Monachium, zaś w 1897 przeniósł się na stałe do Berlina. Jego twórczość mieści się w nurcie sztuki akademickiej; malował niewielkie sceny rodzajowe, historyczno-rodzajowe, i portrety, w których nawiązywał do tradycji malarstwa holenderskiego, zarówno pod względem nastroju i tematyki, jak i sposobu malowania (Mieszczka z XV wieku, Abdykacja Królowej Bony, Zygmunt III pokazujący dworzanom swoje prace złotnicze). Starannie, z dużym zamiłowaniem odtwarzał szczegóły stroju i akcesoria epoki, potrafił także znakomicie oddać ekspresję przedstawionych scen (Modlący się Żyd).

Autor hasła: Renata Piątkowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem