Bruria

(hebr. Brurija) – imię żony uczonego, tan(n)aity rabiego Meira; jedyna kobieta, wymieniana w Talmudzie, jako biorąca udział w dyskusjach na problemami halachy, z której zdaniem liczono się, a nawet uznawano je za decydujące. Żyła w okresie działalności czwartej generacji tannaitów (II w.). Wraz z mężem, mieszkała w Tyberiadzie bądź w jej okolicach. Sympatię uczonych w Piśmie, a potem także miejsce w wyobraźni ludowej, zapewniło B. jej życie, naznaczone piętnem tragizmu. Ojciec B., Chananja ben Teradjon, za nauczanie Tory, po licznych torturach, został spalony żywcem; matka została skazana na śmierć; siostra – zabrana do domu publicznego; zaś brat – zabity przez bandytów. Według tradycji, B. była uczoną niewiastą, która przez 3 lata miała studiować 300 decyzji halachicznych 300 mędrców dziennie. Stała się postacią uosabiającą wszelkie cnoty, w związku z czym jest bohaterką wielu opowieści hagadycznych i midraszy.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem