Bross Jakub

(1883 Kraków – 1942 Krzemieniec) – prawnik, galicyjski polityk socjaldemokratyczny. Studiował prawo na UJ (od 1902), uzyskując tytuł doktora (1907). Prowadził kancelarię adwokacką w Krakowie. W 1901 wstąpił do PPSD. Był zwolennikiem utworzenia odrębnego żydowskiego komitetu krajowego tej partii. W 1905 został członkiem Komitetu Organizacyjnego Żydowskiej Partii Socjalno-Demokratycznej (ŻPPSD; 1905), a następnie jej galicyjskiego Komitetu Wykonawczego. Od 1911 reprezentował tę partię w krak. Związku Pomocy dla Więźniów Politycznych, pełniąc funkcję wiceprezesa. Redaktor i wydawca organu partyjnego „Der Socjał-Demokrat”. W czasie I wojny światowej, jako oficer, walczył w szeregach armii austriackiej. Po opuszczeniu wojska działał nadal w ŻPPSD, współpracując z wydawanym przez nią pismem, a potem w Bundzie (od 1920, po połączeniu swego macierzystego ugrupowania z tą partią). Był członkiem Zrzeszenia Prawników Socjalistów, znanym obrońcą w sprawach politycznych. Opublikował m.in. eseje dotyczące żydowskiego ruchu robotniczego (m.in. w wydawanym przez JIWO piśmie „Historisze Szriftn”, 1939; oraz Rojter pinkes [jid., Czerwony pinkas], t. 2, Warszawa 1924). Po wybuchu II wojny światowej uciekł na wschód. Został zamordowany przez Niemców w krzemienieckim getcie.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem