Braudes Ruben (Rubin) Aszer

(1851 Wilno – 1902 Wiedeń) – pisarz hebrajski. Otrzymał tradycyjne wychowanie religijne. Pod wpływem maskili związał się z obozem haskali i podjął pracę literacką. W młodości przewędrował płd. Rosję. W 1868 został stałym współpracownikiem miesięcznika „Ha-Lewanon” (hebr., Liban). Jako nowelista debiutował w 1874 na łamach „Ha-Szachar”. W 1875 osiadł w Warszawie, potem przeniósł się do Lwowa (1876-1879), gdzie był współwydawcą mies. „Ha-Boker Or”, który wydawał także po przeniesieniu się z powrotem do Warszawy. W 1882-1884 mieszkał w Rumunii, gdzie wydawał tygodnik w języku jidysz – „Jehudit”; potem ponownie w Galicji (1884-1896); tam wydawał czasopisma w języku jidysz i hebrajskim, związane z ruchem presyjonistycznym, z którym związał się po pogromach w Rosji na pocz. l. 80. XIX w. Od 1896 mieszkał w Wiedniu. Związany z T. Herzlem, brał udział w wydawaniu tygodnika „Die Welt” (edycja w j. jidysz). Początkowo głosił hasła haskali i reformy judaizmu, zwłaszcza w powieści Ha-dat we-ha-chajim (hebr., Religia i życie, 1877), zawierającej m.in. krytykę księgi Szulchan Aruch. W późniejszym okresie złagodził nieco swój stosunek do ortodoksji. W syntezie ortodoksji i haskali dostrzegał źródła odrodzenia narodowego, czemu dał wyraz w trzecim, jakie ukazało się w formie książkowej, dziele – powieści Szte(j) ha-kcawot (hebr., Dwie skrajności, 1888). Obie wymienione powieści ukazują intelektualne przemiany nurtujące społeczność żydowską w XIX wieku.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem