Brandstätter (Brandstaetter) Roman

(1900 Tarnów – 1987 Poznań) – filolog, pisarz, dramatopisarz, poeta, publicysta. Przez pewien czas był sekretarzem redakcji i redaktorem odpowiedzialnym tygodnika „Opinia” (1933-1935); był też współpracownikiem „Miesięcznika Żydowskiego” (1930-1935), autorem przekładów z języka hebrajskiego (m.in. Pieśni nad pieśniami) oraz z kilku języków europejskich, za które został uhonorowany nagrodą PEN-Clubu w 1972. W czasie II wojny światowej przebywał na Bliskim Wschodzie. Przyjął katolicyzm. Przez pewien czas działał w służbie dyplomatycznej (1947-1948). Jest autorem tetralogii powieściowej Jezus z Nazaretu (1967-1973), będącej transpozycją ewangelii, w której znajduje odzwierciedlenie obraz epoki i życia ówczesnych Żydów; zbioru szkiców Krąg biblijny i franciszkański (1975) oraz innych utworów o tematyce religijnej i antycznej, kilku dramatów (m.in. Powrót syna marnotrawnego). Po jego śmierci ukazały się jego wspomnienia pt. Przypadki mojego życia (1988). B. otrzymał wiele nagród, m.in. nagrodę państwową I stopnia (1951).

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand