Brajnin Ruben

(1862 Lady – 1939 Nowy Jork) – pisarz, publicysta, krytyk literatury, nowelista. Pisał w języku hebrajskim i jidysz. Głównym tematem jego publikacji była literatura hebrajska w kontekście literatury światowej. W 1894–1899 wydawał w Wiedniu kwartalnik „Mi-Mizrach u-mi-Maaraw” (hebr., Ze Wschodu i z Zachodu), stanowiący rodzaj pomostu między europejską i hebrajską literaturą. Był też autorem esejów poświęconych współczesnym pisarzom hebrajskim i artystom. Jego publikacje ukazywały się w hebrajskich czasopismach („Achi’asef”, „Ha-Dor”, „Ha-Sziloach”) oraz w rosyjsko-żydowskiej prasie. B. był również autorem monografii dwóch wybitnych pisarzy okresu haskali: P. Smolenskina (1896) i A. Mapu (1900). W 1909 osiedlił się w Stanach Zjednoczonych. Podczas kilkuletniego pobytu w Kanadzie wydawał dwie gazety w języku jidysz: „Kanader Adler” (Orzeł Kanadyjski, 1912–1915) i „Der Weg” (Droga, 1915–1916). W 1914, wraz z Jehudą Kaufmanem, założył Żydowską Bibliotekę Publiczną w Montrealu, która z czasem przekształciła się w centrum nauki j. jidysz. W 1919 opublikował w Nowym Jorku pierwszy tom niedokończonej biografii T. Herzla, pt. Chajej Herzl (hebr., Życie Herzla). Pod koniec życia pisał głównie w języku jidysz.

Autor hasła: Irena Bracławska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

 - Brajnin Ruben - Polski Słownik Judaistyczny
(kliknij, aby powiększyć)

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem