Brafmann Jakub

(ok. 1825 Kleck – 1879) – renegat; autor pism antysemickich. Był ofiarą systemu panującego w Rosji za cara Mikołaja I. Wcześnie stracił ojca i zagrożony oddaniem przez gminę w szeregi kantonistów, często zmieniał miejsce zamieszkania. W latach 50. XIX w. przeszedł na luteranizm, a potem na prawosławie. W 1858 w Mińsku wręczył carowi Aleksandrowi II notatkę o charakterze antysemickim nt. Żydów. W 1860 został wykładowcą języka hebrajskiego w seminarium duchownym w Mińsku. Później był cenzorem ksiąg hebrajskich w Wilnie i w Petersburgu. Kilkakrotnie składał władzom carskim memoriały i opublikował kilka wrogich Żydom tekstów. Największy rozgłos wśród nich zdobył antysemityk pt. Księga kahału (tytuł oryginału w j. ros. Kniga kagała, 1869; wyd. w j. pol. we Lwowie w 1874).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem