Bowe-Buch

(jid., Księga [królewicza] Bowe) – adaptacja włoskiego romansu rycerskiego Bova d'Antona, którego pierwowzorem była angielska powieść rycerska Bevis of Hampton, dokonana w języku jidysz w 1507 przez Elijahu Lewitę. Wierszowana opowieść zawarta w B.-B. nie jest przekładem, lecz bardzo swobodną transpozycją pierwowzoru, wykazującą wiele ironicznego doń dystansu. Lewita zastosował także znaczne skróty tekstu oraz przeróbki fragmentów, które by mogły gorszyć jego współwyznawców (m.in. wycinając niektóre przygody i eliminując elementy rubaszności, czy związane z religią chrześcijańską). B.-B. stała się wkrótce jedną z najpopularniejszych opowieści w literaturze jidysz i częścią tzw. literatury dla kobiet. Miała wiele wydań (w tym także na ziemiach pol., aż po wileń., pochodzące z pocz. XX w.). W niektórych, wydawcy dodawali nowe, nieprawdopodobne historie, tak że B.-B. stała się jednym z symboli niedorzeczności. Opowieść ta, prawdopodobnie za pośrednictwem języka jidysz, dotarła na ziemie ruskie i do samej Rosji. Zyskała tam dużą popularność (Bowa korolewicz). W 1748-1800 carska cenzura zakazywała importowania do Rosji lwowskiego wydania B.-B. Z czasem język oryginału zaczął w znacznym stopniu odbiegać od standardów potocznego i literackiego języka jidysz (przemianom uległy m.in. prawidła wymowy). Reprint dzieła ukazał się w Nowym Jorku w 1949. M. Knaphajs opracował przeróbkę B.-B. na współczesny język jidysz (wyd. Buenos Aires 1964, 1970).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem