Borwicz (pseud.; właśc. Boruchowicz) Michał Maksymilian

(1911 Tarnów – 1987 Nicea) – historyk Holokaustu, pisarz, krytyk literacki. Studiował polonistykę na UJ. Debiutował przed II wojną światową. Związany był z krakowskim „Nowym Dziennikiem”. W czasie wojny był więźniem obozu janowskiego we Lwowie. Po wyprowadzeniu zeń walczył w oddziale bojowym PPS. Po wojnie był przew. Żydowskiej Wojewódzkiej Komisji Historycznej w Krakowie. Wyemigrował z Polski w 1947; osiadł w Paryżu. Na Sorbonie uzyskał doktorat (na podstawie pracy Écrits des condamnés ŕ mort sous l'Occupation Allemande 1939-1945, 1954), a następnie zaczął wykładać na tej uczelni. Jego zainteresowania ogniskowały się na okresie Holokaustu. Opublikował m.in. prace: Literatura w obozie (1946); Uniwersytet zbirów (1946); Pieśń ujdzie cało… Antologia wierszy o Żydach pod okupacją niemiecką (1947); L'Insuréction du ghetto de Varsovie (1966); Spod szubienicy w teren (1980), Arisze papirn (jid., Aryjskie papiery, 1955).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem