Bońcie Milczek

Bońcie Milczek (jid. Boncze Szwajg) – tytuł, a zarazem postać bohatera, noweli I.L. Pereca, napisanej w 1894. Jej treścią jest relacja z sądu nad duszą zmarłego B.M., który za życia był biednym, pokornym i cichym człowiekiem, w milczeniu znoszącym wszelkie udręki i przeciwności losu. Nawet w zaświatach, zapytany o to, jakimi rajskimi rozkoszami chce być nagrodzony, prosił tylko, by mógł codziennie rano otrzymywać ciepłą bułkę z masłem. Jego postać stała się symbolem żydowskiego losu, a określenie „B.M.” weszło do potocznego języka. W zależności od kontekstu należy z nim utożsamiać dwa różne zakresy znaczeniowe: 1. głębokich wartości duchowych tkwiących w rel. biednych, prostych ludziach; 2. dla żydowskiego socjalisty, a zwłaszcza komunisty, określenie to było obrazem ciemnego, nieuświadomionego społecznie robotnika, a poświęcone mu opowiadanie – wezwaniem do protestu.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand