Boaz

(Booz; hebr., w Nim [jest] moc, wojownik) – według tradycji biblijnej, syn Salmy, przodek króla Dawida (Rt 2,3; 4,13-17; 1 Krn 2,11-12); właściciel ziemski, w epoce Sędziów mieszkający w Be(j)t Lechem. Mąż Moabitki, Rut, synowej Noemi. B. zobaczył Rut, kiedy zbierała pozostałe po zbiorach kłosy zbóż na należących do niego polach. Będąc kuzynem Elimelecha (ojca zmarłego męża Rut) miał prawo do wykupu posiadłości jej rodziny. Żeniąc się z nią wypełnił religijne prawo lewiratu. (Zob.: Księga Rut, oraz Jachin i Boaz)

Autor hasła: Irena Bracławska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand