Boaz

(Booz; hebr., w Nim [jest] moc, wojownik) – według tradycji biblijnej, syn Salmy, przodek króla Dawida (Rt 2,3; 4,13-17; 1 Krn 2,11-12); właściciel ziemski, w epoce Sędziów mieszkający w Be(j)t Lechem. Mąż Moabitki, Rut, synowej Noemi. B. zobaczył Rut, kiedy zbierała pozostałe po zbiorach kłosy zbóż na należących do niego polach. Będąc kuzynem Elimelecha (ojca zmarłego męża Rut) miał prawo do wykupu posiadłości jej rodziny. Żeniąc się z nią wypełnił religijne prawo lewiratu. (Zob.: Księga Rut, oraz Jachin i Boaz)

Autor hasła: Irena Bracławska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem