Bne(j) Akiwa

(hebr., Synowie Akiwy), właśc. Organizacja Młodzieży Religijno-Skautowej „Bnej Akiwa” – religijna, syjonistyczna organizacja młodzieżowa powołana do życia w Jerozolimie w 1929, odwołująca się do metodyki skautowej, związana z partią Mizrachi. W Polsce ruch został zainicjowany we Lwowie w 1929, w wyniku postanowienia podjętego przez krajowe władze ruchu Tora wa-Awoda, również związanego z Mizrachi. Przyjęto te same, co w Jerozolimie, założenia organizacyjne. Celem B.A. miało być wychowanie młodzieży żydowskiej w duchu ideologii syjonistycznej i zarazem wierności tradycji żydowskiej. Organizacja miała chronić ją przed asymilacją oraz odchodzeniem od tradycyjnych wartości i modelu życia. B.A. przeznaczona była dla uczącej się młodzieży w wieku 12-18 lat. Wychowawcami byli członkowie Ceire(j) Mizrachi. Organizacja, mimo iż była częścią ruchu Tora wa-Awoda, zachowała – do pewnego stopnia – niezależność ideową. Często postrzegana była szczególnie przez organizacje Ha-Szomer ha-Dati (hebr., Religijny Pionier) i Tora wa-Awoda, jako ugrupowanie elitarne, jako że należały do niej przede wszystkim dzieci i młodzież pochodzące z rodzin inteligenckich, asymilujących się oraz uczniowie i absolwenci gimnazjów. W 1932 doszło do porozumienia naczelnej komendy B.A. we Lwowie i Ha-Szomer ha-Dati w Krakowie, w kwestii stworzenia wspólnych władz organizacji. Siedziba ich mieściła się we Lwowie. Dla wszystkich ośrodków ustalały one roczny program działania w sprawach edukacyjnych i kulturalnych, program seminariów dla wychowawców ruchu, wspólne wydawnictwa edukacyjne. Wśród założycieli i przywódców ruchu byli m.in. Icchak Werfel i Jehoszua Fried. Współpracowano też blisko z Ha-Szomer ha-Dati w Warszawie. W 1931 powstał ośrodek B.A. w Łodzi (z oddziałami m.in. w Zduńskiej Woli, Opatowie, Ostrowcu); potem powstały inne ośrodki, a część kół Ha-Szomer ha-Dati zmieniło nazwę na Bnej Akiwa. Organizowano obozy, biblioteki, koła samokształceniowe, uczestniczono w pracy dla Keren Kaj(j)emet le-Israel; młodzież wyjeżdżała do kibuców w Palestynie. B.A. w okresie międzywojennym miała duże wpływy w Europie Wschodniej. Podczas II wojny światowej brała udział w organizowaniu zbrojnego oporu Żydów w gettach (por. getta w okresie Holokaustu). Po wojnie uczestniczyła w organizowaniu brichy. Wraz z Noar Syjoni weszła w skład Ichudu. W 1954 odbyła się konferencja założycielska światowego ruchu B.A., na której reprezentowani byli przedstawiciele 22 krajów. Wybrano Światowy Sekretariat, odpowiedzialny za standaryzację nazw i symboli bliskich sobie syjonistycznych religijnych organizacji młodzieżowych. W 1966 ruch działał w 23 krajach i liczył 32 tys. członków, z czego 21 tys. w Izraelu. Z Izraela wysyłano do krajów diaspory emisariuszy, którzy mieli pomagać przede wszystkim w rozwijaniu działalności edukacyjnej. Prowadzono współpracę z niektórymi sekcjami Agencji Żydowskiej.

Autor hasła: Natalia Aleksiun

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem