Błogosławieństwo księżyca

(hebr. Birkat ha-lewana), zw. też Kid(d)usz (ha-)lewana (hebr., Uświęcenie księżyca; jid. Kidesz-lewone) – błogosławieństwo (modlitwa) dziękczynne za ponowne ukazanie się księżyca na niebie. Można je odmawiać, poczynając od trzeciej nocy po ukazaniu się księżyca (por. Rosz Chodesz), aż do jego pełni (tzn. do ok. piętnastego dnia miesiąca księżycowego; por. kalendarz żydowski). Zazwyczaj wypowiada się je na zakończenie szabatu, po odbyciu wieczornych modłów (maariw), pod gołym niebem, np. na dziedzińcu synagogi, kiedy księżyc jest dobrze widoczny. B.k. towarzyszy recytacja Psalmów i fragmentów Talmudu. Niektórzy w miesiącach aw, tiszri i tewet odmawiają B.k. dopiero po dniach postu, przypadających w owym czasie. Nazwy Kidusz lewana używa się także na określenie całego obrządku, związanego z pojawieniem się nowego księżyca na niebie. (Zob. też: Jehuda bar Jecheskiel; Jom Kipur Katan; Posner Akiwa Baruch; Szabat Mewarechin; Szabat Rosz Chodesz)

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem