Błogosławieństwo gomel

(hebr. Birkat ha-gomel) – błogosławieństwo (modły) dziękczynne odmawiane przez osobę, której udało się uratować w sytuacji zagrożenia życia. Do takich niebezpieczeństw Talmud zalicza: podróż morską, przejście przez pustynię, poważną chorobę oraz pobyt w więzieniu. W czasach Świątyni, po wyjściu cało z podobnych opresji, składano ofiarę dziękczynną. Po zburzeniu Świątyni, ofiarę zastąpiono błogosławieństwem. B.g. odmawia się w synagodze, w obecności minjanu. Mężczyzna powinien wypowiedzieć je po wywołaniu go do odczytania fragmentu Tory (Tory czytanie), po drugim błogosławieństwie, związanym z czytaniem. Jeśli nie został wywołany do czytania Tory, może je odmówić po czytaniu. Powinien to uczynić, zanim od wydarzenia upłyną trzy dni. Również kobiety, po chorobie lub po porodzie, zobowiązane są do odmówienia B.g.; albo w części synagogi przeznaczonej dla kobiet (babiniec), albo w domu, w obecności minjanu.

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem