Błogosławieństwa poranne

(hebr. Birchot ha-szachar) – błogosławieństwa odmawiane początkowo w domu podczas porannego wstawania z łóżka, ubierania się bądź mycia, w takiej kolejności, jakiej wymagała sytuacja, a od IX w. – wspólnie z innymi wiernymi – w synagodze. Chaz(z)an rozpoczynał modły poranne (szacharit) od B.p., a zebrani odpowiadali: „amen” po każdym z 15 błogosławieństw. Członkowie Wielkiego Zgromadzenia nadali im obecną formę, uwzględniając, że ręce człowieka, który akurat powinien wypowiedzieć błogosławieństwo nie zawsze są rytualnie czyste (czystość rytualna), a mniej wykształceni nie zawsze wiedzą, kiedy należy odmówić które błogosławieństwo. Większość z tych błogosławieństw jest zaświadczona w Talmudzie, oprócz jednego, opartego na wersecie z Księgi Izajasza (40,29). Tak jak wszystkie inne błogosławieństwa rozpoczynają się one od formuły: „Bądź błogosławiony Panie mój, Boże nasz, Królu Wszechświata…”, a kończą podziękowaniem za różne dobra, którymi Bóg obdarza człowieka.

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem