Błogosławieństwa haftary

(hebr. Birchot ha-haftara; jid. Di Broches far der haftojre) – pięć błogosławieństw recytowanych przez wezwanego do czytania maftir (pierwsze przed odczytaniem haftary i cztery dalsze po jej odczytaniu). Łączna liczba błogosławieństw nawiązuje do liczby ksiąg w Pięcioksięgu. Wstępne błogosławieństwo odnosi się do radości Boga w Jego prorokach, w ich świadectwie i w Torze, cztery końcowe – do wiary, iż słowa proroków były inspirowane przez Boga; nadziei na powrót Żydów do Syjonu; wiary w przyszłą odbudowę tronu Dawida, będącą zapowiedzią odkupienia przez Mesjasza; dziękczynienia za Torę, łaskę słuchania słowa Bożego, proroków, oraz za świętość dnia sobotniego. Ich geneza wiąże się z modlitwą arcykapłana po czytaniu Pisma w dniu Jom Kipur. B.h. powstały jako wyraz opozycji przeciw saduceuszom, uznającym tylko literalne znaczenie słów Tory oraz przeciw Samarytanom, którzy odrzucali wiarę w świętość Syjonu i Jerozolimy, jak również w boskie natchnienie proroków.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem