Błogosławieństwa Megil(l)i

(hebr. Birchot ha-Megil(l)a) – trzy błogosławieństwa odmawiane przed czytaniem Księgi Estery w czasie święta Purim. W Talmudzie zostały one streszczone w mnemotechnicznym skrócie MNCh (mem = Mikra bądź Megila, tj. błogosławieństwo za czytanie Zwoju Estery (hebr. Megil(l)at Ester); nun = Nis(s)im, tj. błogosławieństwo za sprawienie cudu [purimowego]; che(j)t = Sze-hechejanu, od hebr. Chajim = życie, tj. błogosławieństwo za sprawienie, iż pozostaliśmy przy życiu do tego dnia). W tradycji aszkenazyjskiej błogosławieństwa te odmawiano w Purim wieczorem i rano. Recytowano je na stojąco, nie stosując przerw pomiędzy poszczególnymi błogosławieństwami. Można je było odmawiać także w czasie czytania, poza synagogą czy bóżnicą, ale jedynie w obecności minjanu.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand