Binecki Pejsach

(1912 Białystok – 1966) – poeta piszący w języku jidysz. Uczył się w chederze i w polskiej szkole powszechnej. Pochodząc z bardzo biednej rodziny, już jako dziecko, musiał pracować w fabryce. Za sympatie komunistyczne spędził sześć lat w więzieniu. Debiutował w 1937 wierszami lirycznymi i rewolucyjnym. Publikował w białostockiej gazecie „Unzer Łebn” oraz w „Literarisze Bleter”, a w czasie okupacji sowieckiej – w bieżącej prasie („Białystoker Sztern” [jid., Gwiazda Białostocka], „Der Sztern” [jid., Gwiazda], „Cum Zig” [jid., Ku zwycięstwu]). W 1941 uciekł przed Niemcami z Białegostoku i pracował w kołchozie k. Saratowa, a następnie w kopalni w Ałma Acie. W 1946 repatriował się do Polski. Publikował w „Dos Naje Łebn”, „Jidisze Szriftn”, „Fołks-Sztyme” i „Ojfgang”; wydał też zbiorek wierszy A fenster cu der wełt (jid., Okno na świat, Łódź 1948). W 1949 osiadł w Izraelu, gdzie nadal działał w ruchu kom. oraz współpracował z czasop. wydawanym w j. jid. – „Naje Wełt” (Nowy Świat) i „Lecte Najes” (Najnowsze Wiadomości). Podtrzymywał również swe kontakty z Polską. Poza wierszami pisał opowiadania, nowele, reportaże i artykuły.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand