Bilu

(BILU; akr. od Be(j)t Jaakow le-chu we-nelcha; hebr., Chodźcie, domu Jakuba… [Iz 2,5]) – pierwszy pionierski ruch żydowski, związany z ruchem Chowewej Syjon. Jego powstanie w 1882 w Charkowie było reakcją przedstawicieli tamtejszej inteligencji żydowskiej (głównie studentów) na pogromy w Rosji. Celem członków B. było rozwinięcie masowej emigracji Żydów do Palestyny i tworzenie tam „osiedli rolniczych na racjonalnych podstawach”, jako realizacji ideałów palestynofilstwa. Ich wizja reform społecznych stała się przedmiotem kontrowersji z wieloma kręgami Miłośników Syjonu. W efekcie agitacji prowadzonej na prowincji, ruch B. miał wkrótce kilka oddziałów zrzeszających 525 osób. Centrala ruchu, pełniąca funkcje biura emigracyjnego, w 1882 została przeniesiona do Odessy, a w Konstantynopolu utworzono oddział B. W 1882 kilkunastu pierwszych członków tego ruchu przybyło do Palestyny. Jednak ostatecznie w czasie I alij(j)i osiadło tam kilkudziesięciu członków B. (część z nich w 1884, zakładając kolonię Gedera). (Por. emigracja Żydów z Polski)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem