Bickels-Spicer Cwi

(1887 Lwów – 1917) – dramaturg i krytyk literacki, piszący w języku jidysz. Uczęszczał do chederu i szkoły ludowej, a następnie studiował na uniwersytecie lwowskim oraz w Wiedniu. Ukończył prawo. Był członkiem studenckiego kółka syjonistów pn. Ha-Szachar (hebr., Jutrzenka). Od 1911 pracował jako adwokat w ośrodkach prowincjonalnych. Przyczynił się do narodzin i rozwoju nowoczesnej literatury jidysz w Galicji po konferencji w Czerniowcach (1908), ogłaszał w wielu czasopismach artykuły krytyczne i publicystyczne. Wkrótce po owej konferencji wydał antologię pod znamiennym tytułem Jung-Galicjaner Almanach (jid., Almanach Młodogalicyjski, 1910). Współpracował m.in. z lwow. gazetą „Togbłat”, gdzie zamieszczał krytyki literackie i teatralne, a od 1915 był redaktorem naczelnym tego dziennika. Interesował się twórczością sceniczną J. Gordina. Sam też pisał dramaty, z których najbardziej znanym był Der Gojel (jid., Zbawiciel). Jego dzieła zebrane w tłumaczeniu hebr., pt. Sefer Cwi Bikels-Spicer (Księga Cwiego Bikelsa-Spicera), wydał Dow Sadan (1948).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem