Bersohn Mathias

(1823 Warszawa – 1908 tamże) – historyk sztuki i kultury, bankier, działacz społ.; syn Majera B., teść A. Kraushara. Studiował w Berlinie. Poza prowadzeniem banku i szerokiej działalności społecznej (m.in. kierował kancelarią Szpitala Starozakonnych w Warszawie, był prezesem zarządu warszawskiego żydowskiego szpitala dziecięcego i członkiem zarządu WTD). W 1871-1874 był członkiem Zarządu Warszawskiej Gminy Starozakonnych. Poświęcił się badaniom historii oraz historii sztuki (członek Komisji Historii Sztuki AU i Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, a także Muzeum Germańskiego w Norymberdze). Był również wybitnym kolekcjonerem. Swe zbiory, kolekcjonowane przez lata w domu w Warszawie przy ul. Elektoralnej 5, przekazał Towarzystwu Zachęty Sztuk Pięknych (trafiły do Muzeum Narodowego w Warszawie) oraz Muzeum Narodowemu w Krakowie, Bibliotece Jagiellońskiej i Towarzystwu Przyjaciół Nauk w Poznaniu, zaś judaica – gminie żydowskiej w Warszawie (1904), które stały się zaczątkiem Muzeum Starożytności Żydowskich jego imienia. Pisywał do czasopism polskich („Jutrzenka”, „Biblioteka Warszawska”, „Kłosy”, „Tygodnik Ilustrowany”, „Kurier Codzienny”, „Dziennik Literacki Lwowski” i in.) oraz francuskich i niemieckich. Wśród licznych prac naukowych dziejom Żydów poświęcił m.in.: Kilka słów o dawnych bóżnicach drewnianych w Polsce (1900), Słownik biograficzny uczonych Żydów polskich w XVI, XVII i XVIII w. (1905) i wydany pośmiertnie Dylomatariusz dotyczący Żydów w dawnej Polsce (1910).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Mathias Bersohn - Bersohn Mathias - Polski Słownik Judaistyczny
Mathias Bersohn (kliknij, aby powiększyć)

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand