Berman Jakub

(1901 Warszawa – 1984 tamże) – działacz komunistycznych organizacji młodzieżowych (od 1924) oraz KPP (od 1928); po II wojnie światowej członek Biura Politycznego PZPR, wicepremier. Ukończył prawo na UW (1925, był nieetatowym asystentem Ludwika Krzywickiego). Wojnę przetrwał w Związku Radzieckim (od grudnia 1943 był sekretarzem Wydziału Krajowego ZPP; od kwietnia 1944 – członkiem Zarządu Głównego ZPP). W sierpniu 1944 został członkiem Biura Politycznego PPR; był współautorem deklaracji ideowej PZPR, członkiem Biura Politycznego PZPR (1948-1956) oraz jego sekretariatu (do 1954), odpowiedzialnym za sprawy ideologii, propagandy, kultury, spraw zagranicznych i bezpieczeństwa. W 1950-1952 wchodził w skład prezydium rządu, a potem był wicepremierem (1954-1956). Po śmierci Bieruta został usunięty z KC PZPR, a w 1957 wydalony z partii, jako współodpowiedzialny za represje okresu „błędów i wypaczeń”. Później pracował jako redaktor wydawnictwa „Książka i Wiedza” (od 1969 na emeryturze). W okresie stalinowskim uważany był za drugą w państwie osobę, obciążoną szczególną odpowiedzialnością za okrucieństwa i niszczenie kultury polskiej. Trudno jednak zgodzić się z tezą, że odpowiedzialność ta spada tylko na B., zaś np. Bolesław Bierut o niczym nie wiedział. Dla skupiska żydowskiego w Polsce B. niczego nie uczynił.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Jakub Berman - Berman Jakub - Polski Słownik Judaistyczny
Jakub Berman (kliknij, aby powiększyć)

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem