Berkowicz (Berkow) Józef

(1789 Praga pod Warszawą – 1846 Liverpool) – oficer wojsk polskich; jedyny syn Berka Joselewicza. Ukończył szkoły żydowskie. Wstąpił do wojska Księstwa Warszawskiego (1809; brał udział w kampanii napoleońskiej w 1812), a następnie Królestwa Polskiego (do 1815). Potem pracował jako leśnik, pozostając w trudnych warunkach życiowych. Wraz z synem, Leonem, w 1830 wstąpił do wojsk powstańczych. Posługując się legendą ojca, podjął akcję tworzenia oddziałów żydowskich. Jednak nie uzyskała ona wsparcia, zarówno ze strony środowisk żydowskich, jak i polskich. Zawiodły go również własne zdolności organizacyjne. Walczył na Litwie i pod Iłżą. W służbie wojskowej odniósł 16 ran, dwukrotnie był odznaczony. Internowany przez Austriaków, znalazł się na emigracji, angażując się w wychodźcze waśnie. Po jego śmierci synowie wydali (w j. ang.) napisaną przezeń nowelę, poświęconą ojcu Stanislaus or the Polish Lancer in the Suite of Napoleon, from the Island of Elbe.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem