Belzebub

(hebr. baal z(e)wuw = pan [władca] much, lub baal zebu = pan [władca] podziemi; od kananejskiego Baal zebul = pan wywyższony [książę]) – Bóg kananejski, opiekun filistyńskiego miasta Ekron; w tej roli pojawia się w Biblii (2 Krl 1,2). W NT B. jest demonem, władcą złych duchów. W Raju utraconym Johna Miltona (wyd. pol. 1791) jest jednym z władców piekła; drugim po Szatanie.

Autor hasła: Bogdan Kos

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand