Bejlis Menachem Mendel

(1874-1934 Saratoga Springs, Stany Zjednoczone) – ofiara oskarżenia o mord rytualny (1911). Odnalezienie na przedmieściach Kijowa (20 III 1911) zwłok dwunastoletniego Andrieja Juszczyńskiego stało się pretekstem do rozpętania nagonki antysemickiej w Rosji. Mimo, że śledztwo policji wykazało powiązania z tym zabójstwem gangu Wery Czeberjak, prasa, a następnie (pod naciskiem Czarnej Sotni) minister sprawiedliwości, przychylili się do wersji o mordzie rytualnym. W lipcu 1911 aresztowano B., wskazanego przez świadków, jako porywacza chłopca. Mimo protestów światowej opinii publicznej śledztwa nie umorzono i doprowadzono do procesu (Kijów 25 IX – 28 X 1913), podczas którego prokurator wygłaszał „filipiki” antyżydowskie. Główni świadkowie wycofali swe zeznania, zasłaniając się tym, że ulegli naciskom tajnej policji. Katolicki ksiądz Justin Pranaitis dowodził „naukowo”, że był to „typowy mord rytualny”. Jego wywody obalał m.in. moskiewski rabin Jakub Mase, wykazując ignorancję Pranaitisa w sprawach dotyczących Talmudu. Proces obserwowany w napięciu przez Żydów z Rosji i Królestwa Polskiego zakończył się uniewinnieniem B., który – zagrożony zemstą Czarnej Sotni – wkrótce wyemigrował do Palestyny. W 1920 osiadł na stałe w Stanach Zjednoczonych. Na przełomie 1919 i 1920 władze bolszewickie zorganizowały pokazowy proces oskarżyciela w procesie B.; zarzucając mu szerzenie nienawiści narodowościowych. Oskarżyciel potwierdził w nim swe przekonanie, że wśród Żydów są „sekty”, dokonujące mordów rytualnych. Został skazany na karę dożywotniego więzienia.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem