Behak Juda (Jehuda) ben Jechiel

Isz Wilna be-Cherosan (pseud.; hebr., Wilnianin w Cherosanie) (1820 Wilno – 1900 Cherosan) – pisarz, językoznawca i uczony. Otrzymał tradycyjne wykształcenie religijne, a potem uczył się w wileńskiej szkole rabinów. Już we wczesnej młodości związał się z kręgami wileńskiej haskali. Poświęcił się głównie egzegezie biblijnej oraz gramatyce języka hebrajskiego. Początkowo współpracował głównie z czasopismami „Pirche(j) Cafon” oraz „Ha-Karmel”. Od 1848 był wykładowcą Talmudu w szkole rabinów. W 1856 zamieszkał w Cherosanie. Opublikował m.in.: Ec Jehuda (hebr., Drzewo Judy, t. 1-5, Berdyczów, 1884-1901) – studia nad językiem Biblii i Talmudu; Jod ha-rabbim – studia nad gramatyką aram., wyd. pośm. przez jego syna (1901); oraz Mikrae(j) Kodesz (Wilno, 1848-1853) – komentarze do wydanej przez I. Benjakoba i A.B. Lebensohna edycji BH (zawierającej m.in. tłumaczenie M. Mendels(s)ohna), która miała wielki wpływ na rozwój haskali w Rosji.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand