Be(j)t Szmuel

(hebr., Szkoła [Dom] Samuela; jid. Bejs Szmuel) – nowy model uczelni talmudycznej w Polsce, łączący ideały tradycyjnej jesziwy z wychowaniem syjon., tworzony od poł. l. 30. XX w., z inicjatywy organizacji Jawne. Nazwa B.Sz. pochodziła od imienia protagonisty ruchu Chowewej Syjon – rabina S. Mohylewera. Pierwsza tego typu uczelnia powstała w 1934 w Warszawie. Początkowo miała 15 słuchaczy, pochodzących z różnych jesziw, a pod koniec lat 30. – kilkudziesięciu. Jej program był wzbogacony o naukę języka hebrajskiego i etyki oraz – pozaprogramową – indywidualną naukę rzemiosła i przedmiotów ogólnokształcących. Przy uczelni działał kibuc (początkowo na Solcu, a następnie na Woli, na gruntach należących do warsz. gminy żyd., któremu patronowały ORT oraz młodzieżowa organizacja He-Chaluc ha-Mizrachi, związana z partią Mizrachi) i grupa seminaryjna, kształcąca nauczycieli Talmudu dla potrzeb szkół Jawne.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand