Be(j)n ha-Mecarim

(hebr., dosł.: między granicami; przen.: w wielkiej niedoli); Trzy Tygodnie Żałoby – czas trzech tygodni żałoby, ustanowiony na pamiątkę zburzenia obu Świątyń Jerozolimskich (587 p.n.e. i 70 n.e.); zaczyna się siedemnastego dnia tam(m)uz (zgodnie z tradycją, właśnie wówczas nieprzyjaciele zaczęli burzyć mury Jerozolimy), a kończy dziewiątego dnia aw (Tisza be-Aw), kiedy to dokonano ostatecznego zburzenia Świątyni. Wielu uważa, że siedemnastego tamuz miało miejsce także inne wydarzenie, a mianowicie Mojżesz rozbił pierwsze, otrzymane od Boga, Tablice Dziesięciorga Przykazań. W tym okresie nie urządza się wesel, nie gra na instrumentach muzycznych, ani nie kupuje nowej odzieży. W wielu gminach żydowskich zaprzestawano nawet golenia i strzyżenia włosów. Przez ostatnie dziewięć dni obowiązuje zakaz picia wina i spożywania mięsa. Cały ten czas uważa się za zły dla Żydów i dlatego m.in. unikano wówczas sporów w sądach z gojami. (Zob. też Ketew Meriri)

Autor hasła: Jan Jagielski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand