Baruch ha-ba

(l.mn. Bruchim ha-baim; hebr., Błogosławiony, który przybywa; jid. Boruch habo, l.mn. Bruchim-habojim) – błogosławieństwo kierowane do nowo przybyłego gościa bądź formuła powitania (zaproszenia), zaczerpnięta z biblijnej Księgi Psalmów (118,26). Po raz pierwszy żydowski chłopiec słyszy je w chwili wniesienia go do pokoju, gdzie ma zostać poddany obrzezaniu.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem