Bar Giora

Szymon bar Giora (Szymon, syn Prozelity, od aram. bar = syn i gij(j)ora = prozelita) (I w. n.e.) – powstaniec żydowski, należący do sykariuszy, skrajnego ugrupowania zelotów, a później jeden z dowódców w wojnie Żydów z Rzymianami (66-70 n.e.), obrońca Jerozolimy. Pochodził z Gerazy. Brał udział w bitwie nad przełęczą Be(j)t Horon (niedaleko Jerozolimy), przeciwko Cestiuszowi Gallusowi, legatowi Syrii, gdzie siły żydowskie zadały klęskę wojskom rzymskim. Początkowo działał na własną rękę, nękając okolice Akrabateny (na południe od Samarii). Arcykapłan wysłał przeciwko niemu wojska z Jerozolimy; B.G. schronił się wówczas w Masadzie. Jednak wkrótce (69 n.e.), na wezwanie partii kapłańsko-saducejskiej (saduceusze), pod przewodnictwem arcykapłana Ananiasza, wkroczył z 20 tys. ludzi do Jerozolimy i wdał się w walkę z rządzącym miastem Janem z Giskali. Konflikt zbrojny trwał dwa lata; miasto zostało osłabione, a zapasy żywności zniszczone. W obliczu zagrożenia ze strony wojsk Tytusa B.G. i Jan z Giskali podzielili się strefami wpływów, wspólnie broniąc Jerozolimy. Po zburzeniu przez wojska rzym. Świątyni (70 n.e.) B.G. dostał się do niewoli. Zabrany do Rzymu, zginął strącony ze Skały Tarpejskiej w dniu triumfu Wespazjana i Tytusa (według innej wersji, zawleczony do Carceru, zginął u stóp Kapitolu).

Autor hasła: Irena Bracławska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand