Bader Gerszom (Gustaw)

(1868 Kraków – 1953 Nowy Jork) – pisarz, tłumacz i dziennikarz, publikujący w języku hebrajskim i jidysz; pionier żydowskiej prasy w Galicji na początku XX w.; propagator syjonizmu w Galicji. Otrzymał tradycyjne wykształcenie religijne. Od 1893 był nauczycielem języka hebrajskiego w gimnazjum im. T. Czackiego we Lwowie. Redagował kilka czasopism w jezyku jidysz, hebrajskim i niemieckim; m.in. był założycielem (1904) lwowskiego dziennika „Najes Lemberger Togbłat”. W 1896-1912 wydawał popularny na tym obszarze almanach literacki „Jidiszer Fołkskalender” (jid., Żydowski Kalendarz Ludowy). W 1912 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie współpracował m.in. z dziennikiem „Jidiszes Tagebłat” (jid., Dziennik Żydowski) i „Morgn Żurnał” (jid., Gazeta Poranna; obydwa wydawane w Nowym Jorku). Zajmował się także popularyzowaniem literatury hebrajskiej – pisał podręczniki do nauki języka hebrajskiego: Reszit lim(m)udim (1903) i Ha-Medaber (1895); antologie: Leket p(e)rachim (hebr., Kwiatobranie, 1895), Zer p(e)rachim (hebr., Wianek, 1896); był autorem przekładu na język polski biblijnej Księgi Rodzaju; zbioru literackiego Ocar ha-sifrut (hebr., Skarbiec literatury); roczników: Luches – wydawanego w języku jidysz, i Hermon – w języku hebrajskim; słownika skrótów talmudycznych (1951); trzytomowej pracy, wydanej w języku angielskim Jewish Spiritual Heroes (1940). Do najbardziej znanych jego sztuk należy Dem rebns nign (jid., Melodia rabiego). W 1953 ukazały się wspomnienia B. pt. Majne zichrojnes (jid., Moje wspomnienia).

Autor hasła: Irena Bracławska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem