Aszer ben Jechiel

zw. Rabe(j)nu Aszer, (Ha-)ROSZ, Ha-Aszeri (ok. 1250 Niemcy – 1327 Toledo) – talmudysta, autor licznych dzieł religijnych, rabin; ojciec Jaakowa ben Aszera. Po śmierci swego nauczyciela, Meira ben Barucha z Rothenburga, zyskał pozycję najwyższego w Niemczech autorytetu w dziedzinie halachy. W obliczu narastających prześladowań, udał się do Prowansji, a następnie do Hiszpanii (1304). Został rabinem w Toledo i przewodniczącym kolegium sędziowskiego. Prowadzona przez niego uczelnia przyciągała uczniów z całej Europy. A. ben J. uważał, że należy ograniczać zainteresowanie Żydów filozofią i naukami świeckimi, aczkolwiek sam zajmował się matematyką i astronomią. Był autorem zbioru przepisów talmudycznych Piske(j) ha-ROSZ (znanego także pt. Ha-Aszeri, albo Hilchot ha-ROSZ), ukończonego w 1325 (wyd. Wenecja 1520-1523); zbioru nauk etycz. Hag(g)ahot ha-ROSZ, oraz wielu komentarzy do Pięcioksięgu i Talmudu, a także licznych responsów.

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand