Asmodeusz

(hebr., od szam(m)ad = burzyć, niszczyć; jid. Aszmedaj) – w demonologii żydowskiej zły duch, który sieje niezgodę między mężczyzną a kobietą. Zgodnie z tradycją, A. jest potomkiem Adama i Lilit, pierwszej, upadłej kobiety, która stworzona była nie z żebra Adama, jak Ewa, lecz podobnie jak Adam – z gliny. W Biblii imię A. pojawia się tylko raz (Tb 3,8). Jego przygody z królem Salomonem stały się motywem wielu legend, zebranych w talmudycznym traktacie Git(t)in (i – w nieco odmiennej wersji – w dziele Emek ha-melech; hebr., Królewska dolina). Jedną z najbardziej popularnych jest opowieść o tym, jak Salomon potrzebował do budowy Świątyni Jerozolimskiej robaczka szamira, który potrafił kruszyć skały, bowiem – zgodnie z przepisem biblijnym – nie wolno było do tego celu użyć narzędzi z żelaza. Tylko A. wiedział, gdzie się ów robak się znajduje. Doradca Salomona, Ben Jeho – używając podstępu – w ukrytym zbiorniku zamienił wodę na wino i gdy A. powrócił spragniony po codziennej nauce w niebiańskiej akademii, upił się winem i zasnął. Wówczas Ben Jeho zarzucił mu na szyję łańcuch z wypisanym Bożym Imieniem, mówiąc: „Imię Boga jest nad tobą”. A., nie mogąc zerwać łańcucha, zdradził królowi miejsce, gdzie ukrywał się szamir. Kiedy już Świątynia została wzniesiona, król zapytał A., czy potrafi zrobić coś lepiej niż ludzie. Ten zażądał, by zdjęto zeń łańcuch i aby Salomon dał mu swój królewski pierścień. Kiedy król tak uczynił, A. połknął go (wypluł potem daleko) i sam zasiadł na tronie. Salomon jako żebrak długo wędrował po świecie, aż w końcu mędrcy pomogli mu odzyskać utracony pierścień, przegnać A. i powrócić na tron.

Autor hasła: Jan Doktór

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand