Asa

(hebr., lekarz); Aza – według tradycji biblijnej, król Judy z rodu Dawidowego, który panował przez 41 lat (908-867 p.n.e.; 1 Krl 15,9-24; 2 Krn 14-16); syn Abiasza; wnuk Roboama. Na tronie zasiadł będąc jeszcze chłopcem. Był gorliwym wyznawcą religii mojżeszowej, zreformował kult (2 Krn 15,8; 17,2; 1 Krl 15,11-12). Był sojusznikiem Damaszku. Złe początkowo stosunki z Izraelem, których konsekwencją były ciągłe wojny, pod koniec jego życia uległy poprawie. Przyczynił się do rozkwitu Judy, rozbudował wiele miast. Chorował długo na nogi; po śmierci pochowany został w Jerozolimie. Władzę w Judzie objął po nim jego syn Jozafat.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand