Arie Lejb ben Aszer

(ok. 1695 woj. mińskie – 1785 Metz) – rabin, autor wielu prac religijnych. W 1733-1742 był rektorem jesziwy w Mińsku, od 1750 – rabinem w Wołożynie, gdzie również prowadził jesziwę (por. jesziwa w Wołożynie). Mając blisko 70 lat wyjechał na Śląsk. W 1765 został rabinem w Metzu. Tam, między nim a członkami miejscowej gminy wielokrotnie dochodziło do konfliktów, związanych z formą sprawowania kultu. A. był autorem licznych dzieł, m.in. nowel talmudycznych Ture(j) ewen we-awne(j) milkim (1871) oraz responsów Szaagat Arie (1756).

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem