Apta Meir

Meir z Opatowa (1760? Opatów – 1831) – chasydzki rebe, kabalista; uczeń Izaaka z Pińczowa. Był rabinem w Stobnicy, a następnie w Opatowie. Zwolennik J.I. Horowica z Lublina, po którego śmierci „odziedziczył” większość chasydów. Swe nauki zawarł w wydanym pośmiertnie dziele Or la-szam(m)ajim (hebr., Światło dla niebios, 1850). Jest uważany za prototyp chasydzkiego tradycjonalisty. Był wrogi naukom Jaakowa Icchaka ben Aszera z Przysuchy. Akcentował rolę cadyka, jako centralnej postaci, wokół której miało się koncentrować życie religijne chasydów. W dziejach ruchu chasydzkiego zapisali się również jego potomkowie: syn, Pinchas (zm. 1837); wnuk, Izaak Menachem z Wolbromia; oraz prawnuk, Alter Meir Dawid (zm. 1911).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem