Apion

(I w. n.e.) – retor i gramatyk aleksandryjski, komentator dzieł Homera i Arystofanesa. Był popularnym nauczycielem oraz autorem zaginionej historii Egiptu pt. Aigyptiaka (grec.). Dwie spośród pięciu jej ksiąg zawierały ataki na Żydów, w tym oskarżenia o niechęć oddawania kultu cesarzom, wywoływanie buntów, składanie przysięgi nienawiści do Greków oraz pełen katalog pomówień, z oddawaniem czci oślej głowie i kanibalizmem, połączonym z mordem rytualnym. A. prawdopodobnie nie był autorem dzieła O Żydach, co sugerował Klemens Aleksandryjski. Odpowiedzią na pomówienia antyżydowskie było dzieło Józefa Flawiusza Contra Apionem. A. przewodził mieszkańcom Aleksandrii w ich walce z Żydami (37-41 n.e.). Kiedy po wydaniu antyżydowskich dekretów w 38 n.e. wybuchły krwawe rozruchy skierowane przeciwko Żydom, do Rzymu udały się dwie delegacje (39/40 n.e.) – grecka z A. i żydowska z Filonem z Aleksandrii.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem