Antypas Herod

(grec. Antipas, od Antipatros = na miejsce ojca), zw. Herodem (od grec. Herodes = potomek bohaterów) (22 p.n.e. – ? Lyon w Galii) – tetrarcha Galilei i Perei (4 p.n.e. – 39 [40] n.e.); wasal Rzymu, podległy rzymskiemu namiestnikowi Syrii; syn Heroda I Wielkiego; brat Archelaosa i Filipa Heroda. Wychowywał się w Rzymie, na dworze cesarskim. Ożenił się najpierw z córką Aretasa IV, króla Nabatejczyków, by porzucić ją dla Herodiady. Za namową żony, wydał rozkaz zamordowania Jana Chrzciciela, który potępiał ten związek. Odbudował i ufortyfikował zniszczone wojną Seforis, zbudował Tyberiadę, czyniąc ją stolicą Galilei. Ufortyfikował też staroż. Be(j)t Haram, nadając mu nazwę Liwia (potem Julias). W 36 n.e. poniósł porażkę w walce z pragnącym zemsty Aretasem. W 39 n.e. wyruszył do Rzymu, by – spiskując przeciw Agryppie I – zabiegać o tytuł królewski, został jednak wygnany do Galii, a jego ziemie oddano Agryppie.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem