Antokolski Lew

(1872 Wilno – 1942 Sterlitamak, Związek Radziecki) – malarz, krytyk artystyczny; bratanek Marka A. Studiował w Petersburgu w 1891, 1893-1900, po czym powrócił do rodzinnego Wilna i mieszkał tam do 1912. Założył Szkołę Artystyczno-Przemysłową im. Marka Antokolskiego. W 1908 był współzałożycielem, a potem członkiem zarządu Wileńskiego Koła Artystycznego. Pisywał do żydowskiego dziennika wileńskiego „Siewiero-Zapadnyj Gołos”. Później przeniósł się do Moskwy i został członkiem Żydowskiego Towarzystwa dla Rozwoju Sztuki. Związany był też ze Związkiem Literatów i Artystów Żydowskich w Petersburgu, gdzie od ok. 1916 prowadził wykłady nt. sztuki żydowskiej. Był jednym z uczestników ruchu artystów żydowskich na rzecz odkrywania i dokumentowania żydowskiej sztuki ludowej, brał żywy udział w dyskusjach dotyczących jej stylu narodowego. Uprawiał malarstwo o żydowskiej tematyce sakralnej (Salome na uczcie u Heroda), historycznej (Przesłuchanie przez inkwizytora), społecznej, oraz pejzażowe (Synagoga w Wilnie; widoki okolic Wilna), monumentalno-dekoracyjne; malował portrety (m.in. wileń. malarzy i krytyków, Portret etnografa I.I. Uljanowa, Autoportret), rysował. Prowadził działalność dydaktyczną. Jego uczniem był m.in. L. Segall.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem