Annasz I [Starszy]

Ananiasz (Ananos; Ananus; od hebr. Chananjahu = JHWH ulitował się) – arcykapłan w Jerozolimie, sprawujący swój urząd w 6-15 n.e.; zapewnił następstwo po sobie zięciowi Kajfaszowi (18-36 n.e.), a także swym pięciu synom: Eleazarowi, Jonatanowi, Teofilowi (Theophilos), Mateuszowi oraz Annaszowi II. Według tradycji żydowskiej (Pesachim 57a), A. I był człowiekiem nikczemnym, żądnym władzy i pieniędzy; posługiwał się kłamstwem oraz intrygą. Józef Flawiusz uważał go za jednego z najbardziej wpływowych ludzi w pierwszej poł. I w. n.e. Opinię tę potwierdza tradycja chrześcijańska, zgodnie z którą przywódca saduceuszy, A. I, przesłuchiwał Jezusa z Nazaretu, zanim sanhedryn przystąpił do wszczęcia procesu (Ewangelia według św. Jana 18,12-13,15-24). Według tej tradycji, cały ród Annanidów uchodził za nieprzejednanych wrogów Jezusa i chrześcijan.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem