Amram ben Szeszna

(ok. 810-875) – gaon z Sury. Gaonat objął w niewyjaśnionych okolicznościach, jeszcze za życia swego poprzednika, Natronaja bar Ilaja, co miało miejsce ok. 858. Znanych jest przeszło 200 jego responsów. Najważniejszy z nich – Seder t(e)fil(l)ot (hebr., Porządek modlitw), popularnie zw. Modlitewnikiem (hebr. Sid(d)ur), albo Jesod ha-Amrami (hebr., Zasada Amrama), czy Machzor de Raw Amram (hebr., Modlitewnik Rawa Amrama) – był skierowany do gminy żydowskiej w Barcelonie. Jest to najstarszy uporządkowany zbiór modlitw i błogosławieństw na cały rok oraz zbiór praw i obyczajów, związanych z poszczególnymi modlitwami, a także przepisów, dotyczących liturgii synagogalnej oraz obchodów świąt. Podstawą jego opracowania były – oprócz Talmudu – prace innych gaonów, oraz ryt (minhag), obowiązujący w środowisku babilońskich akademii talmudycznych. Dzieło to wywarło decydujący wpływ na porządek modlitw i błogosławieństw, odmawianych przez wyznawców judaizmu i było cytowane przez uczonych z Hiszpanii, Prowansji, Francji i Niemiec, stając się podstawą dla późniejszych opracowań modlitewników i liturgii, nawiązujących do tradycji babilońskiej. Stanowiło też punkt wyjścia dla rytu aszkenazyjskiego (Machzor Vitry, Francja XI w.). Imię A. nosiło także trzech amoraitów babilońskich, należących do drugiej i trzeciej ich generacji.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem