Alter Menachem Mendel z Kalisza

(1877-1943 Treblinka) – chasyd i rabin, działacz Agudy; syn Judy Arie Lejba A.; brat Mosze Becalela A.; ojciec Abrahama Issachara Beniamina Eliasza A. z Pabianic. W Górze Kalwarii utworzył jesziwę pod nazwą Darche(j) Noam oraz współpracował przy wydawaniu ortodoksyjnych gazet „Ha-Kol” i „Ha-Kol Kol Jaakow”. W czasie I wojny światowej przebywał w Witebsku. W 1921 był rabinem w Pabianicach i działał w Moecet G(e)dole(j) ha-Tora (hebr.; Rada Rabinów przy Agudzie, będąca najwyższym autorytetem w sprawach halachicznch). Od 1932 sprawował funkcję prezesa Agudat ha-Rabanim be-Polin. W 1934 został rabinem w Kaliszu, pełnił tam również funkcje cadyka. Występował przeciwko ograniczeniom w uboju rytualnym w Polsce (szchita). W okresie okupacji niemieckiej przebywał w getcie warszawskim. Wywieziony do Treblinki zginął tam wraz z rodziną.

Autor hasła: Michał Galas

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem