Alter Abraham Issachar Beniamin Eliasz z Pabianic

(1896 Radomsko – 1943 Treblinka) – chasyd i rabin; syn Menachema Mendla A. z Kalisza; wnuk Judy Arie Lejba A. Młodość spędził u dziadka w Górze Kalwarii. Po I wojnie światowej osiedlił się w Pabianicach, gdzie po zwolnieniu urzędu rabina przez ojca, przejął rabinat. Jest autorem księgi Meir e(j)ne(j) ha-gola (cz. 1, Piotrków 1928; cz. 2, Tel Awiw 1954), nadzorował także wydanie dzieła Lik(k)ute(j) sfat emet (hebr., Antologia słów prawdy), dotyczącego Pięcioksięgu; oraz Sfat emet (hebr., Słowa [Język] prawdy), poświęconego Psalmom. Na początku II wojny światowej mieszkał w Warszawie. Z getta warszawskiego został wraz z rodziną wywieziony do Treblinki, gdzie zginął.

Autor hasła: Michał Galas

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand